zaterdag 27 juli 2013

Galgenbericht

Dat klinkt eng. De laatste maaltijd voordat ik op vakantie ga noem ik altijd het galgenmaal. Omdat dit het laatste berichtje is voordat ik richting het hoge noorden vertrek noem ik het galgenbericht.
Een tijdje geleden begon ik met een rokje, dat rokje is nu af, dat komt mooi uit, dan kan hij lekker mee in de koffer. Hij hangt nu nog eventjes te drogen aan de waslijn. Hij was bijna droog, maar plotseling ging het heel hard regenen en onweren en was de droogmolen buiten omgevallen. Dus moest alles weer opnieuw gewassen worden. Maar het rokje gaat hoe dan ook mee.
Bij het rokje maakte ik ook een ketting, ik moet nog even kijken of ik die kan meenemen bij alle bagage.
 Ook maakte ik nog een paar kaarten van memoryplaatjes. Het is zó leuk om te doen. Maar dat zullen mensen wel met mij eens zijn, denk ik!
 Met deze boom had ik al een kaart gemaakt en in mijn vorige post vertelde ik dat ik er dus nog eentje mee had gemaakt, dat is deze:
 Zo, straks nog even twee pakjes samenstellen die echt voordat ik vertrek de deur uit moeten. Ik schaam me best wel dat het zo laat is geworden voor die twee pakjes.
En een tijdje geleden trouwde mijn broer, ik beloofde dat als ik de foto's op internet stonden, ik een linkje zou plaatsen. Bij deze. Zien jullie de ketting die mijn schoonzus draagt? Die heb ik gemaakt. Het meisje in de knalrode jurk ben ik. Voor het geval dat je daar nieuwsgierig naar was.

Zo, dan is dit het officiële begin van mijn blogpauze. Tot en met 12 augustus hoop ik in Groot-Brittanië te zitten (wat een mooie manier om zowel Schotland als Engeland te zeggen). Als ik terug ben merken jullie dat vanzelf! Internet heb ik daar niet, dus dat wordt flink bijlezen...!

Een hele fijne tijd allemaal en veel geluk!

Liefs Mirjam

vrijdag 19 juli 2013

Zeven kaarten

Hallo allemaal,

Daar ben ik weer en ik show jullie foto's van de kaarten die ik gisteren en vandaag gemaakt heb van restjes scrappapier, knoopjes, tape en memoryplaatjes.
Veel heb ik er denk ik niet over te vertellen, ik zou zeggen, kijk en geniet:

Deze kaart lijkt me leuk om te sturen naar mensen die bijvoorbeeld een nieuw huis hebben:
Alvast voor als mijn broer jarig is (januari ;-)), hij houdt van vissen:
Lekker zomers, het memory plaatje van het strandtentje kreeg ik van Vera:
Een boompje. Net heb ik nog gauw een andere kaart met dezelfde boom gemaakt. Voordeel van memory, je hebt alle plaatjes twee keer:
Lekker zonnig, de tekststempel erop is in vervulling gegaan, de letterlijke versie dan ;-)
Nog een zonnig kaartje, ook dit plaatje kreeg ik van Vera:
En als laatste nog een beterschapskaartje:
Zo, nu ga ik er weer vandoor! Nog een fijne avond en tot de volgende keer!

Liefs Mirjam





donderdag 18 juli 2013

Oud Veluwse Markt

Een riedeltje wat zich ieder jaar herhaald. Er staan kraampjes voor de winkels, kinderen verkopen hun spulletjes op kleedjes, mannen en vrouwen lopen in klederdracht en behalve allerlei Nederlandse dialecten hoor je ook de Duitse taal en zelfs wat Engelsen. En ik hoef slechts vijf minuten te fietsen om hier deel aan te hebben. De titel zegt het al, de Oud Veluwse Markt. Komen jullie er weleens?
Nog niet eerder kocht ik zoveel als dit jaar (en dat terwijl ik eigenlijk alleen teenslippers zou gaan halen).
Ik kocht allerlei spelletjes:
Zoals twee advertentiespellen (eentje om mee te snailen en eentje om zelf te spelen, lekker nostalgisch):
Drie verschillende memory spellen:


De onderste vind ik het leukst, daar had ik ook de juniorversie al van. Binnenkort ga ik eens, net als Vera daar proberen kaarten van te maken. En natuurlijk zijn zulke kaartjes altijd leuk om op te sturen bij een snail.

Verder kocht ik nog het sprookjeskwartet, wat ook behoorlijk nostalgisch is. Vroeger, toen mijn broers en ik nog klein waren, speelden we altijd het sprookjeskwartet als we bij mijn opa waren of het advertentiespel... Vanavond gaan we gezellig barbecueën, dus misschien kunnen we het dan ook wel spelen ;-)
En toen kwam ik terug van de Oud Veluwse Markt en toen lag er post voor mij op de kast. Ik wist al dat ik het zou krijgen, want ik mocht vandaag weer mijn eigen wijk sorteren, bij de post. Het was een snail van Annemieke. Wij zijn vorig jaar een tijdje collega's geweest en zij had mij gevonden in blogland, dus zo zijn we weer met elkaar in contact gekomen, gezellig hè?
Dit was de envelop:
(Jip en Janneke! Takkie! Al zijn ze een beetje vaag door mijn vervelende fototoestel in combinatie met bibberhanden).
Dit zat er in:

Ik heb er weer echt van genoten om alles te bekijken, nog een mooie close up van dit mooie kaartje:
Ik voel me echt verwend. Maar aangezien het op mijn zolderkamertje niet meer uit te houden is zoek ik lekker even de koelte op. Eerder vertelde ik over onze lekkage en dat de hele vloer eruit ligt. Groot voordeel: het is beneden heerlijk fris! Fijn dat het nu zulk mooi weer is, want de vloer droogt ook iets harder nu :-)

Ik wens jullie allemaal nog een fijne dag!

Liefs Mirjam






woensdag 17 juli 2013

Heerlijke post // vakantie

Ik was -eindelijk- even aan het leren voor mijn hertentamen (24 augustus). Je snapt dat ik daar niet zoveel zin in heb, dus het duurde eventjes voordat ik me ertoe gezet had. Van de 10 tentamens heb ik er slechts één niet gehaald, dat valt wel mee, toch? Maar ik was dus aan het leren en toen kwam mijn mama mijn kamertje binnen: "Mirjam, er ligt een cadeautje voor je, post!" Van leren kwam niets meer toen ik deze mooie envelop zag:
Hij kwam van Vera en dit zat er allemaal in:
Jippie, er zaten Jip en Janneke domino steentjes in. En heerlijke zomerse memory kaartjes. En zo'n mooie kaart die gemaakt is van memory plaatjes! Echt superleuk, dat ga ik ook proberen een dezer dagen!
En dit is een close up van dat geweldige hartje. Ik vind het echt supergaaf gedaan zo, met die puzzelstukjes!
Dankjewel Vera, voor deze leuke snail. Als het goed is vind jij vandaag of morgen ook een pakketje op de mat, want ik ben gisteren nog met een stapel pakjes langs de brievenbus gereden. Eentje is er al aangekomen (dat ik weet).
Verder versierde ik vandaag een boekje. Mijn nichtje komt hier regelmatig over de vloer, dan mogen wij gaan oppassen. Om te vertellen aan haar mama en papa wat ze allemaal uitspookt hebben we een oppasboekje gemaakt. Die moest ik van mijn moeder even versieren met tape. Dat heb ik gedaan. Natuurlijk tape met vogeltjes die zo heerlijk Fiep Westendorp zijn :) (Want eigenlijk ben ik daar gewoon fan van, Jip & Janneke, Pluk van de Petteflet, allemaal van die geweldige dingen):
Ook las ik voor aan mijn nichtje. Ze is nu vier maanden, ze zeggen dat het goed is als je aan kindjes voorleest. En hoe kan het ook anders dat dan uit een van de favoriete boeken van tante Mirjam is, Pluk van de Petteflet:
(Ja, dat ben ik, nog in mijn pyjama).

De laatste tijd verschijnen er minder berichtjes van mij. Het is een verschijnsel dat op meerdere blogjes te zien is. Genaamd vakantie. Het weer beperkt mij in mijn knutsel bezig zijn, dan zit ik liever buiten met een boek. En als ik dan binnen zit staat die gitaar zo heerlijk binnen handbereik. Of ik ga, net als gisteren, een stuk schrijven aan mijn verhaal/boek (gisteren weer 1238 woorden).

Zo, nu weten jullie dat ik nog leef, leuke post mocht ontvangen en een fijne vakantie beleef.

Een fijne dag nog!

Liefs Mirjam

PS: Zie nu opeens dat er iets niet op de foto staat. Er zat namelijk ook nog een mooie gum in de snail. Op de verpakking stond: "Veel guts plezier". Dat gaat zeker lukken, dankjewel Vera!





woensdag 10 juli 2013

Post

Dit wordt een post post. Omdat ik van post houd en alles vandaag met post te maken heeft.
Maandag was ik de trap aan het stofzuigen en opeens zag ik een envelopje op de betonnen vloer liggen (de postbode had hem niet door de brievenbus gegooid, in verband met de lekkage proberen we het huis zoveel mogelijk open te zetten in de hoop dat de vloer iets sneller droogt).
Snel maakte ik de trap af en deed de stofzuiger uit, ik was tenslotte toch klaar en maakte de envelop open. Wat leuk! Een kaart van Haakjuffie. En Mascotte natuurlijk:
Er stond ook wat op de achterkant, maar dat houden we geheim ;-).
Vandaag viel er weer post op het beton. Via Tante Jannie's postkamer, wat iedereen aan te raden is. Het is net als DMS. Uit het zonnige Venlo ontving ik deze envelop:
In de brief schreef de afzender dat ze op mijn blogje had gelezen dat ik Jip en Janneke leuk vond. Ja, dat klopt zeker! Ik vond het bijna jammer dat ik de envelop open moest maken en toen deed ik dat ook nog eens per ongeluk aan de verkeerde kant. Maar uiteindelijk kreeg ik alles er wel uit, dit zat er allemaal in:
Het doosje zonneschijn heeft wonderen verricht ;-). Vanmorgen was het hier best wel bewolkt iedere keer, maar sinds ik het pakje ontvangen heb schijnt de zon. Stiekem heb ik het doosje even open gemaakt en ik denk dat ik hem mee ga nemen naar Schotland over 2,5 week ;-).
Maar, afgezien van dat ik post ontving heb ik ook benodigdheden voor post gemaakt. Wat dan? Enveloppen! Bij Kruidvat en Trekpleister waren/zijn van die pakken met A4 formaat scrappapier te koop. Een tijdje geleden kocht ik er daar wat van, maar de dingen lagen te verstoffen, omdat ik niet zo vaak kaarten maak. Bij de downloads van Tante Jannie stond ook een mal voor enveloppen. Ik heb de maten aangehouden en zelf op karton een mal gemaakt. Daaruit zijn enveloppen als deze ontstaan:
Ik maakte een hele stapel:
En ik verwerkte er meteen drie tot zo'n handig enveloppenmapje wat te gebruiken is bij snail mails:
Verder ben ik niet zo heel creatief geweest. Gisteren en eergisteren heb ik voornamelijk buiten in de tuin gezeten, daar heb ik lekker gelezen. Dat vind ik namelijk ook heel erg leuk om te doen. En sinds het weekend heb ik een nieuwe hobby. Ik schreef dat ik ging logeren bij een vriendin, zij kreeg voor haar verjaardag twee maanden geleden een gitaar. Inmiddels heeft ze zichzelf aangeleerd om te spelen. Op mijn profielfoto zit ik heel enthousiast met een gitaar op schoot, ik kan je vertellen, dat was eigenlijk min of meer alleen voor de foto. Ik kon net zo goed gitaar spelen als dat ik piano kan spelen met één vinger.
In het weekend is daar dus verandering in gekomen. Ik merkte hoe leuk het was om gitaar te spelen en ben maandagochtend, toen ik thuis kwam, meteen gaan oefenen. Nu ben ik nog geen ster, maar ik moet toegeven dat het al aardig goed gaat. Met heel veel oefenen kom ik er vast wel.
Trouwens, mijn gitaar heet Joris en is al vier jaar in mijn bezit, het werd dus wel eens tijd dat ik het ging leren...

Een hele fijne, zonnige dag nog!

Liefs Mirjam





zaterdag 6 juli 2013

Vrolijkheid

Vanmorgen kwam ik, iets te laat, bij het 'postkantoor'  binnenrennen. Mijn collega riep: "Mirjam, je krijgt weer een pakje!" Het begint op te vallen dus ;-) Hij zei: "Er staat iets van 'stof with love' op ofzo... En dat klopte. Het was een snail van Anne-Co, en dit zat allemaal in de envelop waar 'stof with love' op stond:
(Sorry, de kwaliteit van de foto is niet geweldig, ik moet écht de batterijen van mijn goede camera opladen)

Op deze kaart schreef ze dat ze hem wel bij mij vond passen, nou Anne-Co, daar had je helemaal gelijk in. Van zulk soort kaarten word ik helemaal vrolijk!
'Teken je eigen biografie' lijkt me wel heel grappig om te doen. Als ik eraan begonnen ben laat ik wel iets zien, goed? ;-)

Met al die snailmailcontacten en dergelijke leek het mij wel handig om een adressenboekje te hebben. Maar niet een standaardboekje. Een tijdje geleden kocht ik bij de boekenvoordeel een paar A6 boekjes in het zwart, met tape pimpte ik hem en aan de zijkant voegde ik tabjes toe (ook met tape en mini etiketjes), zo ziet het er nu uit, lekker vrolijk hè?
Verder bakte ik vandaag cakejes. Ik ga een weekend met een vriendin bij haar ouders logeren, als soort bedankje heb ik cakejes gebakken (en ook omdat ze gewoon heel lekker zijn):

Maar de cakejes moesten vrolijk worden, ik heb geen tijd meer om uitgebreid met marsepein te versieren, of glazuur... Dus maakte ik van tapejes vlaggetjes:

Cakejes + vlaggetjes =
Pfoeh, wat een vrolijkheid! Nou, een goed weekend allemaal en tot de volgende keer!

Liefs Mirjam




vrijdag 5 juli 2013

Telraam, maar dan anders.

Ik was een beetje ontevreden over hoe ik mijn mooie tapejes van de Wibra had opgeruimd. Ze lagen allemaal in een schoenendoos en ik toverde er iedere keer weer een mooie uit die ik helemaal vergeten was. Ik dacht: ik moet iets bedenken waardoor ik ze beter kan zien.
Opeens begon er een lampje te branden, een aantal jaren geleden had mijn moeder een telraam voor mij gekocht op een rommelmarkt. Niet omdat ik slecht in rekenen was (hoewel ik dat ook ben), maar we wilden er op de een of andere manier een oorbellenstandaard van maken. Daar hebben we nooit de tijd voor genomen en het ding lag maar te verstoffen onder mijn bed. Tot vandaag.
Gewapend met een platbektang en een kniptang ging ik de schroefjes aan de zijkant te lijf. Het was helemaal niet moeilijk om deze los te wrikken. Ik haalde vijf stangen weg en aan de andere vijf stangen hing ik de rolletjes tape op. Het stangetje kan je weer netjes terug in het gaatje prikken en dan heb je een mooie manier om tape netjes op te bergen:
Zij-aanzicht:
Overigens heb ik twee of drie jaar geleden al oorbellenstandaards gekocht, dus daar is het telraam niet meer voor nodig. En ik heb nog wel meer tape, nog origineel washi tape, maar als ik eerlijk ben vind ik het tape van de Wibra veel fijner werken. Zijn mensen het daarin met mij eens?

Ik hoop dat jullie mijn tape-houder mooi vinden en er wellicht door geïnspireerd raken! Na-apen mag, maar niet als je zelf een beter idee hebt ;-)

Een hele fijne dag nog!

Liefs Mirjam

PS: 2 posts ja... kan het ook niet helpen, moest gewoon echt die tape houder laten zien!

Kaarten + post

Vandaag maakte ik twee kaarten. Ik stond te popelen om mijn mooie tapejes te gebruiken, ben zo verslaafd aan ze. Mijn toetsenbord moet er ook aan geloven, ik ben bezig die te versieren, als het af is zal ik het wel laten zien ;-)
Maar ik maakte twee kaarten door eenvoudig tapejes als achtergrond te gebruiken en er een plaatje overheen plakken. Of nou ja, plakken, met van die foamdingen die je ook bij 3D kaarten gebruikt... snap je?
Eentje met een cupcake:
En eentje met kippen:
En er staan twee pakjes op het punt te vertrekken vanuit dit huis. Rara, wat zit er in die pakjes? ;-)
Een hele fijne dag nog!

Liefs Mirjam

PS: Ik moet nodig de batterijen van mijn goeie camera opladen, denk ik zo ;-)

woensdag 3 juli 2013

15 kilometer fietsen...

...voor 187,5 meter tape ;-) (Heeft mijn telefoon even voor mij uitgerekend, ik ben zelf een wandelende wiskunderamp).

Ik schreef eerder dat 'onze' Wibra geen tapejes meer verkoopt. Ik heb het nog gevraagd maar het mevrouwtje wat bij de Wibra werkt vertelde tegen mijn teleurgestelde gezichtje dat die al heel lang uitverkocht waren. "Ze komen vast wel weer een keer, anders moet je regelmatig langskomen," zei ze. Goedbedoeld advies. Maar ik en naar de winkels gaan is gewoon NIET veilig. Ik kom altijd met heel veel spulletjes terug en dat was niet de bedoeling. Voor de ruimte is het niet prettig, voor mijn armen (die alles moeten dragen) en ook mijn portemonnee maakt weleens bezwaren.

Vandaag besloot ik het op een andere manier te proberen. Ik woon in het lieflijke dorpje Barneveld en sommigen zullen weten dat Veenendaal ongeveer 15 kilometer verderop ligt. Vandaag stapte ik in een dappere bui op de fiets. (En dat terwijl ik gisteren al naar Wekerom ben gefietst, 9 km, en dat morgen weer ga doen). Er waren wat tegenslagen, zoals een opengebroken weg, een gemiste afslag en de fiets op het verkeerde plekje geparkeerd. Uiteindelijk arriveerde ik dan toch bij de Wibra. Ik zocht tussen de knutselspullen en net toen ik de hoop had opgegeven vond ik daar zes pakjes met tapejes. Het waren niet de allerleuksten, maar ik dacht: Heb ik toch niet voor niets zo ver gefietst. Gelukkig zat ook degene erbij waar ik een groot fan van ben (die zag ik op blogjes van andere mensen). Maar ik vond vijf pakjes (eentje vond ik zo stom dat ik die maar liet liggen) tape wel erg weinig voor zo'n lange fietsroute. Ik trok de stoute schoenen aan (want ik ben niet zo'n held dat ik alles durf te vragen) en vroeg aan de mevrouw die in de winkel werkte: "Zijn deze tapejes de laatste die jullie hebben of hebben jullie er per ongeluk nog meer?" De mevrouw vroeg: "Waar heb je deze vandaan?" Toen zei ik: "Daar" en ik wees ergens in de winkel. De mevrouw zei: "O, maar daar liggen er als het goed is nog heel veel," en ze wees naar een andere plek in de winkel. Ik kon het eerst niet helemaal vinden, maar door de aanwijzingen van de mevrouw kwam ik er dan toch. En mijn knutselhart kon het bijna niet geloven, een heel schap vol met tapejes. Ik heb 25 pakjes meegenomen... Heel veel verschillende, maar ook enkele dubbelen (van degenen die ik het allerleukst vond):
Dit is het hele pakket nog niet uitgepakt:
Dit zijn alle unieke tapejes. Zelfs dat klopt niet helemaal, want soms zaten er in verschillende pakjes toch dezelfde tapejes, maar u begrijpt het idee:
En dit zijn alle dubbelen. Die met die ruitjes vind ik het allerleukst en die was er dus ook in het vakje waar ik zes pakjes vond:
En dit zijn alle tapejes bij elkaar:
 Van de 'unieke' tapejes heb ik alle 'Masking Tape' stickers al afgehaald en in mijn dagboek geplakt, ik vond het zo saai dat er alleen maar tekst in stond, ik heb besloten om er af en toe een plakboek van te maken (als ik eens met de trein reis of naar een museum ga...). Gisteren vrolijkte ik hem al op met stempels en nu dus met stickertjes van de tape. Ik vind het zo leuk dat je de tapejes terug ziet op het etiketje:
En ja, men ziet het goed, ik ben op bladzijde 3.347 van mijn dagboek. Dat staat niet in dat tachtig bladzijden tellende boekje van de HEMA (van Jip en Janneke, me likes), nee, allerlei boeken en schriftjes zijn hiervoor in gebruik genomen. Dit is deel 20. (Voor de goede orde, ik schrijf sinds 30 november 2008).

Nou, vonden jullie het geen mooi avontuur vandaag? Ik wel, ik heb er van genoten, ook om al mijn belevenissen op te schrijven. Ik heb trouwens een klein beetje regen gehad onderweg, maar ik ben niet van suiker.
Maar, ik ben nog niet klaar. Nee, ik moest natuurlijk meteen de tapejes gebruiken. Nu heb ik een toekomstig project waar ik heel veel tapejes voor nodig heb... (In september/oktober hoop ik een nieuwe tweedehands fiets aan te schaffen, ik wil het liefst een witte 'omafiets' met versnellingen). Je raadt het misschien al, ik ga de hele fiets met tapejes versieren. Als het zo ver is hoop ik daar wel wat foto's van te posten natuurlijk!
Maar wat ik vandaag versierde waren de krukken van mijn vader. Ik had er al eerder tapejes op gedaan, maar dat waren roze en paarse, dat vond mijn vader wel grappig, maar niet zo leuk. Wat natuurlijk logisch is, want ondanks dat hij loopt als een hele oude man, is hij wel een échte (nog niet zo oude) man. Dus nu heb ik tapejes met auto's erop geplakt, kijk maar:
En nu is dan echt het einde van mijn berichtje. Nog niet helemaal. Ik ga namelijk nog iets beloven, wat wel een beetje eng is. Dat is eigenlijk alleen een belofte aan de mensen met wie ik zou snailen: Morgen ga ik jullie pakketjes klaar maken. Ik heb al allemaal ideetjes voor een ieder, maar ik moet nog even zien wat er van de uitwerking terecht komt. In ieder geval, de goede wil is daar!
Ook hoop ik morgen de slinger te gaan maken voor Evita, ik ben benieuwd oftie afkomt, aangezien ik ook nog een fietstocht naar Wekerom in de planning heb en een halve werkdag. We zien het allemaal wel!

Een hele fijne avond nog!

Liefs Mirjam

dinsdag 2 juli 2013

Weer zo'n van alles post

Ik doe de laatste tijd zoveel en tegelijk zo weinig, vandaar weer een van alles post!
Zaterdag werd ik blij gemaakt met een snail van Kimberly. Het was niet een volkomen verrassing toen de envelop op de mat viel. Niet dat ik het verwacht had dat ze me wat zou sturen, maar ik werk namelijk bij de post en ik mocht zaterdag mijn eigen wijk sorteren. (Ik doe alleen sortering) Best leuk om dan ineens je eigen naam tegen te komen op een vrolijke envelop.
Dit zat in de envelop:
Superleuke papiertjes en kleine plaatjes, om blij van te worden. Natuurlijk ook een mooie kaart met een leuke boodschap erin.
Het allerleukste papiertje vond ik deze:
Het is echt mijn stijl zeg maar. Ik vind gebouwen ook altijd heel erg leuk om te kijken, van de buitenkant. Met allemaal van die raampjes recht boven elkaar tot heel ver de lucht in. Me likes ;-)

Verder riep Tante Jannie ons op om te hollen naar HEMA. Nou ja, eigenlijk was het voor mij meer een waarschuwing om niet te gaan, maar omdat ze bij onze Wibra geen leuke tapejes verkopen mocht ik van mezelf naar de HEMA. Dat bleek gevaarlijker dan ik dacht:
Het fietsje is echt superschattig. Omdat Tante Jannie vroeg of iemand een oplossing had voor het fietsstempeltje heb ik wat uitgeprobeerd, bij mij werkte het wel. Ik heb geen idee of Tante Jannie dit leest, maar dat zien we dan wel. Als je met het stempelkussentje een beetje voorzichtig over het stempeltje gaat (dus andersom, niet het stempeltje op het kussentje maar het kussentje op het stempeltje, duidelijk?) Dan heb je niet dat je de hoekjes meestempelt.
Tadaah:
En deze stempels is gewoon geweldig:
Nog wat huishoudelijke mededelingen. Of zoiets. Ik heb beloofd aan een aantal mensen met hen te zullen snailen, nou, dat doe ik heus wel, wees maar niet benauwd. Maar goed, ik dacht dat ik deze week wel veel tijd zou hebben nu de bruiloft en alles voorbij is. Niets bleek minder waar. Vorige week zijn we erachter gekomen dat we (waarschijnlijk al jaren) een lekkage hebben in ons mooie huis. Dat is niet zo leuk natuurlijk. En mijn papa kan zulke dingen niet repareren (rugklachten en een heel lang verhaal wat ik niet ga vertellen), de loodgieter kwam, blijkt dat onder ons huis, in de kruipruimte een plas water stond. De beste meneer zei dat ook het laminaat eruit moest en ja hoor, het hele beton was nat... Dus daar zijn we wel even zoet mee. De hele vloer (laminaat) ligt er nu uit en moet twee maanden drogen...
Ook verhuis ik binnenkort naar de slaapkamer van mijn broer die al 2,5 jaar het huis uit is. Dat wordt mijn hobbykamer, maar ook dat gaat niet zomaar. Er staat heel veel LEGO wat van mijn broers is geweest, dat is door elkaar gedaan. Alle boekjes hebben we nog en die zijn gesorteerd welke van welke broer is. Alle dingetjes van degene met de minste LEGO moeten gebouwd worden. Dus dat moet ook gebeuren. Gelukkig ben ik daar heel goed in. En het is hoog tijd dat ik naar de kamer ga, want het is een rommeltje op zolder en ik krijg niet alles meer opgeruimd omdat ik teveel spulletjes heb... (wat natuurlijk een schande is).

Nou, nu weten jullie het een en ander van mijn afwezigheid en soms trage reactievermogen ;-)

Een hele fijne dag nog!

Veel liefs,

Mirjam